Hoe kan ik schimmel in huis bestrijden?

Tips tegen vocht en schimmel in appartementen en huizen:

• Verminder de luchtvochtigheid in woonruimtes door meerdere keren per dag een korte (ca. 10 minuten lange) ventilatie uit te voeren.
  Kelderruimtes moeten anders worden geventileerd. 
• Ventileer vooral als er net waterdamp is ontstaan: na het douchen, baden, koken of strijken. Als u condensatie ziet – bijvoorbeeld op de tegels in de badkamer – moet u blijven ventileren tot de condensatie volledig is verdwenen.
• Een hygrometer is een meetinstrument dat de relatieve vochtigheid van de lucht aangeeft. Het helpt je te zien wanneer het tijd is om de kamer te luchten. Als de luchtvochtigheid in de ruimte boven de 70% uitstijgt, wordt het als “te vochtig” beschouwd of vormt het een klimaat waarin schimmel alleen echt kan gedijen. Als de luchtvochtigheid echter permanent onder 65% blijft, wordt de schimmel te droog – hij sterft af of kan in ieder geval niet meer bloeien.
• Binnendeuren tussen verschillend verwarmde ruimtes moeten altijd gesloten zijn. Wanneer de verwarmde kamerlucht een koele ruimte binnenkomt, is er een condensatoreffect, d.w.z. dat het vocht zich op de koudste plaatsen verzamelt. Zulke ruimtes worden dan meestal vooral beïnvloed door schimmelgroei.
  Ventileer niet constant met het raam gekanteld in de winter – ventilatie duurt te lang en de luchttemperatuur koelt te veel af, of de verwarmingskosten kunnen sterk stijgen. Beter: de ramen slechts korte tijd (ca. 5 tot 10 minuten) volledig openen en een lichte tocht toelaten.
• Hoe kouder en winderiger het buiten is, hoe korter de ventilatietijd.
• Ventilatie is ook nuttig als het buiten regent.
• Hoe meer mensen er in een huishouden zijn, d.w.z. hoe meer er gekookt, gewassen, enz. wordt, des te vaker is er ventilatie nodig. Als vuistregel geldt dat elke ruimte minimaal 1 of 2 keer per dag volledig moet worden geventileerd.
  Plaats de meubels niet direct tegen de buitenmuur / muur, zodat de lucht achter de meubels kan circuleren. Het is het beste om een afstand van minstens 10 centimeter van de muur te bewaren.

Het waterdampgehalte van de lucht en de temperatuur van de lucht veroorzaken een bepaalde dampdruk. Aangezien de dampdruk buiten en binnen meestal verschillend is, heeft het de neiging om binnen en buiten gelijk te trekken. De dampdruk loopt door de onderdelen van het gebouw, meestal van binnen naar buiten.

Het geheel wordt waterdampdiffusie genoemd. Als de temperatuur in de woonkamer en de buitentemperatuur sterk verschillen, neemt de temperatuur in de afzonderlijke lagen van een bouwonderdeel af, afhankelijk van hun warmteweerstand van binnen naar buiten. Nu komen we terug op het probleem van de condensatie.

Naarmate de temperatuur daalt, neemt de relatieve luchtvochtigheid toe. Wanneer 100 procent is bereikt, wordt er condensatiewater in de component afgezet. Als het proces langer duurt, wordt het onderdeel doorweekt. Om condensvorming in buitenmuren te voorkomen, mag er aan de warme kant niet meer waterdamp in het onderdeel binnendringen dan er aan de koude kant naar de buitenlucht kan ontsnappen.

Bij de indeling van de afzonderlijke bouwmaterialen over de doorsnede van de buitenmuur moet rekening worden gehouden met de volgende punten: 

• Aan de binnenzijde van de muur zijn bouwmaterialen met een hoge waterdampdiffusieweerstand (dampdicht) voordelig om te voorkomen dat de waterdamp vanaf het begin meer in de buitenste lagen doordringt.
• Aan de buitenkant moeten zo mogelijk bouwmaterialen met een lage waterdampdiffusiecoëfficiënt (open voor diffusie) worden gekozen. Op deze manier wordt de waterdamp in de winter niet in de doorsnede gehouden, maar kan deze in de buitenlucht terechtkomen. Over het algemeen moeten de lagen zo worden gerangschikt dat de waterdampdiffusie-weerstandscoëfficiënt van binnen naar buiten afneemt en de thermische weerstand dienovereenkomstig toeneemt.